﻿<title_newspaper="Sztandar Młodych"> 
<title_article="Historia pewnego projektu racjonalizatorskiego"> 
<author_1="Jan Szatsznajder"> 
<author_2=""> 
<language="pl"> 
<style="press"> 
<year="1954"> 
<date="1954-12-24"> 
<month="12"> 
<period="d"> 
<status="1_obieg"> 
<support="paper">

W każdym zakładzie pracy istnieją alarmowe urządzenia przeciwpożarowe. Do urządzeń, które automatycznie powodują alarm, należą tzw. „czujki” przeciwpożarowe. Jest to urządzenie proste: dwie sprężynujące blaszki połączone na styk odpowiednim metalem, tzw. topikiem i włączone do obwodu elektrycznego. Z chwilą, gdy temperatura otoczenia przekracza temperaturę topienia topiku, topik wytapia się, blaszki odskakują od siebie, wyłączają obwód i automatycznie następuje alarm przeciwpożarowy. Stosowane dotychczas czujki topikowe posiadają wiele wad, z których główną jest niemożliwość zastosowania ich w pomieszczeniach narażonych na działanie gazów, pyłów, wilgoci i par. Autorem projektu naprawnienia czujki jest znany młody racjonalizator, pracownik Miejskiej Zawodowej Straży Pożarnej w Stalinogrodzie Tadeusz Kędzierski. Było to w lutym 1952 r.
Projekt usprawnienia czujki topikowej zgłasza Kędzierski w dniu 21.II.1952 r. w miejscu swej pracy. Orzeczenie Komisji Wynalazczości przy Miejskiej Strasy Pożarnej w Stalinogrodzie o wartości projektu jest przychylna. Wg orzeczenia projekt ma nawet cechy wynalazku. Projekt z dokumentacją zostaje odesłany do Komendy Gł. Straży Pożarnej w Warszawie. Komenda Główna w krótkim czasie przesyła projekt, do szczegółowego zaopiniowania, do Centralnego Biura Konstrukcyjnego Telekomunikacji. Tymczasem Biuro powiadamia racjonalizatora, że projekt jego zatwierdza do stosowania w istniejącej instalacji alarmowej na terenie kraju. Zwraca jednak uwagę, że o ile czujka ma znaleźć zastosowanie również w górnictwie, to opinie o niej winien wydać Instytut Bezpieczeństwa Górnictwa przy Kopalni Doświadczalnej „Barbara”. Już 3.VI.52 r. wysyła Kędzierski dokumentację projektu do kopalni „Barbara”, z której w dniu 25.VI.52 r. otrzymuje bardzo pochlebną opinię: „Czujka może być zastosowana w polach gazowych kopalń, w pomieszczeniach ze stopniem niebezpieczeństwa. W niedługim stosunkowo okresie nadchodzi pierwsza opinia z Biura Konstrukcyjnego, które pismem z dnia 4.IX. 52 r. informuje racjonalizatora, że: „...projekt działania czujki przeciwpożarowej, oparty na zasadzie prężności par niektórych cieczy lotnych jest w zasadzie trafny i może być z powodzeniem stosowany do tego typu czujek.”

</support> 
</status> 
</period> 
</date> 
</month> 
</year> 
</style> 
</language> 
</author_2> 
</author_1> 
</title_article> 
</title_newspaper>
